JOSEPH VARGO

Ο Joseph Vargo είναι ένας διάσημος Αμερικανός Gothic ζωγράφος, συγγραφέας και μουσικός. Από το ξεκίνημα της καλλιτεχνικής του πορείας μέχρι τώρα εκφράστηκε μέσα από διάφορα καλλιτεχνικά μέσα παρουσιάζοντας μια αξιοσημείωτη προσαρμοστικότητα. Πότε μουσικός, πότε ζωγράφος, πότε συγγραφέας κυνήγησε το προσωπικό του όραμα και η προσπάθεια του στέφθηκε, απ’ ότι φάνηκε από το ίδιο το κοινό, με επιτυχία. Ο Joseph Vargo απέδειξε μέσα από το έργο του ότι η Gothic φαντασία δεν είναι νεκρή αλλά αντιθέτως φαίνεται σήμερα να είναι, εν μέρει χάρη και στον ίδιο τον καλλιτέχνη, ακόμα πιο ζωντανή και εκφραστική. Οι δημιουργίες του χαρακτηρίζονται από τη σκοτεινή, ρομαντική αίσθηση που μας αφήνουν και τα έργα των μεγάλων κλασσικών Gothic συγγραφέων, όπως π.χ. του Bram Stoker και του Edgar Allan Poe. Σε αυτήν την αποκλειστική συνέντευξη που εξασφαλίσαμε για την Fantasy Gate μπορείτε να μάθετε κάποια επιπλέον πράγματα για τον καλλιτέχνη, τις επιρροές του, το καλλιτεχνικό του έργο και τα μελλοντικά του σχέδια.


Ράνια Ιωάννου: Τι σημαίνει η λέξη “Gothic” για εσάς;

Joseph Vargo: Αντιλαμβάνομαι τον όρο “Gothic” με την παραδοσιακή του έννοια. Τα πρώτα πράγματα που έρχονται στο μυαλό κάποιου είναι οι καθεδρικοί με τα χαρακτηριστικά gargoyles που τους διακοσμούν, τα κάστρα και τα πνιγμένα στην ομίχλη νεκροταφεία με τις επιβλητικές τους ταφόπλακες, καθώς και τα γοτθικά λογοτεχνικά κείμενα των Bram Stoker και του Edgar Allan Poe αλλά και οι κλασικές γοτθικές φιγούρες των βρικολάκων και των φαντασμάτων.

Με την ευρύτερη έννοια, ο όρος “Gothic” αφορά κάθε στυλ, μόδα ή έργο τέχνης που εκπέμπει μια πιο σκοτεινή και μελαγχολική ομορφιά. Υπάρχει κάτι το πολύ μυστηριώδες στη νύχτα και στα πράγματα που περιβάλλονται από το πέπλο των σκιών. Αν και πολύ άνθρωποι πιστεύουν ότι αυτοί που περιβάλλονται από μια τέτοια μελαγχολική ατμόσφαιρα είναι θλιμμένοι και καταθλιπτικοί, η αλήθεια είναι ότι το σκοτάδι τους δίνει δύναμη και ενέργεια. Εγώ, λόγου χάρη, δεν βρίσκομαι στο σκοτάδι συνέχεια αλλά όταν είμαι εκεί νιώθω πολύ άνετα.

Υπάρχουν κάποιοι καλλιτέχνες, μουσικοί, ζωγράφοι, συγγραφείς που έχουν επηρεάσει το έργο σας;

Πρώτη μου καλλιτεχνική επιρροή υπήρξε ο θρυλικός καλλιτέχνης του Φανταστικού Frank Frazetta. Οι πίνακές του ξεχειλίζουν από δυναμισμό και ενέργεια αλλά έχουν ταυτόχρονα και μια σκοτεινή ομορφιά. Όλοι οι πίνακες που έφτιαξα στην αρχή της καλλιτεχνικής μου πορείας περιέχουν στοιχεία σκοτεινής φαντασίας με επιρροές από το έργο του Frazetta. Δύο ακόμα καλλιτέχνες που με επηρέασαν είναι οι Simon Bisley και H.R. Giger.

Όσον αφορά τη μουσική, ακούω κυρίως rock και metal αλλά μπορώ να πω ότι με έχει εμπνεύσει και η μουσική των soundtracks του John Carpenter («Halloween», «The Fog», «Prince of Darkness»), του Danny Elfman («Edward Scissorhands», ‘Batman») και του Jerry Goldsmith («The Omen», «The 13th Warrior»). Μπορεί να βρει κάποιος μερικές από αυτές τις επιρροές μέσα στα CDs των Nox Arcana, όπως και επιρροές από κλασικούς συνθέτες, όπως π.χ. από τον Beethoven.

Όσο για τους συγγραφείς που με ενέπνευσαν φρόντισα να αποτίσω έναν μουσικό φόρο τιμής στο έργο κάποιων εκ των αγαπημένων μου. Τα θέματα τριών άλμπουμ μας, των «Necronomicon», «Transylvania» και «Shadow of the Raven» βασίζονται αντίστοιχα στο έργο των H.P. Lovecraft, Bram Stoker και Edgar Allan Poe.

Μου αρέσουν επίσης οι ταινίες και τα computer games τρόμου, φαντασίας και μυστηρίου. Κάποιες από τις αγαπημένες μου ταινίες είναι οι «The Crow», «Brotherhood of the Wolf», «Bram Stoker’s Dracula» και η τριλογία του «The Lord of the Rings».

Πριν από λίγα χρόνια συνεργαστήκατε με τους Midnight Syndicate. Τώρα είστε ένα από τα ιδρυτικά μέλη των Nox Arcana. Μπορείτε να μας πείτε λίγα λόγια για τη μουσική σας καριέρα;

Όταν ήμουν μικρός έκανα μαθήματα πιάνου για κάποια χρόνια και πάντα μου άρεσε να φτιάχνω τα δικά μου τραγούδια. Στα εφηβικά μου χρόνια σχημάτισα διάφορες rock και metal μπάντες στις οποίες συμμετείχα ως βασικός τραγουδιστής. Μετά από αυτήν την περίοδο, αφιέρωσα τα επόμενα χρόνια στην αναζήτηση των καλλιτεχνικών μου στόχων. Στα τέλη της δεκαετίας του ’90, επέστρεψα στη σύνθεση μουσικής και έφτιαξα ένα gothic concept soundtrack. Συνεργάστηκα, επίσης, με τους Midnight Syndicate και βοήθησα στη δημιουργία των δύο πρώτων albums του συγκροτήματος, στη συνέχεια άφησα τη μπάντα και ξεκίνησα να σχεδιάζω το δικό μου μουσικό project.

Σχημάτισα τους Nox Arcana για να συνεχίσω να δουλεύω πάνω στο αρχικό μου όραμα χωρίς καλλιτεχνικούς περιορισμούς. Τα τελευταία πέντε χρόνια, συνεργάζομαι με τον συνθέτη και μουσικό, William Piotrowski, ο οποίος τυγχάνει να είναι και ένας εξαιρετικός ηχολήπτης. Και να φανταστείτε ότι ήταν μόλις 15 χρονών όταν ηχογραφήσαμε το πρώτο CD μας. Μέχρι τώρα έχουμε γράψει, ηχογραφήσει και κάνει την παραγωγή οκτώ ολοκληρωμένων albums. Εμείς οι ίδιοι παίζουμε τις συνθέσεις μας αλλά έχουμε συνεργαστεί και με διάφορους άλλους guest τραγουδιστές, όπως τη gothic συγγραφέα Michelle Belanger, τον heavy metal τραγουδιστή Jim Hamar των Breaker και Nightcrawler και τον κιθαρίστα-τραγουδιστή Jeff Endemann.

Πώς επιλέγετε τα θέματα για τα CDs των Nox Arcana?

Κάθε CD μας βασίζεται σε μια σκοτεινή ιστορία ή θρύλο το θέμα της οποίας μεταφέρουμε μέσα από τη μουσική, τις σκοτεινές αφηγήσεις και τις εικονογραφήσεις που περιέχονται στο βιβλιαράκι του CD. Για το πρώτο μας CD, το «Darklore Manor», ξεκινήσαμε με ένα κοινό gothic θέμα, σε αυτήν την περίπτωση ένα στοιχειωμένο σπίτι, στη συνέχεια δημιουργήσαμε ένα θρύλο γύρω από μια κατάρα που κυνηγούσε την οικογένεια που έζησε εκεί και ξεκινήσαμε να γράφουμε κομμάτια για τα φαντάσματα που στοιχειώνουν την έπαυλη.

Για το «Necronomicon» στραφήκαμε στο μύθο του Κθούλου του H.P. Lovecraft και γράψαμε ένα album για να αποτίσουμε φόρο τιμής στο θρυλικό του έργο. Ήταν πολύ σημαντικό για μένα, σαν θαυμαστή του έργου του Lovecraft, να μπορέσω να αποδώσω με ακρίβεια κάθε λεπτομέρεια και να δώσω πραγματικά μια αίσθηση μυστικισμού και τρόμου στο έργο μας.

Το επόμενό CD μας, «Winter’s Knight», απομακρύνθηκε λίγο από τα albums που βασίζονταν στη θεματογραφία τρόμου. Πάντα ήθελα να δώσω μια πιο σκοτεινή αισθητική στα παραδοσιακά χριστουγεννιάτικα τραγούδια, γι’ αυτό και δημιούργησα μια ιστορία με φαντάσματα που διαδραματίζεται την παραμονή της χειμερινής ισημερίας. Πάνω, λοιπόν, σε αυτή την ιδέα βασίστηκε και η δημιουργία του album. Στο «Transylvania» εμπνευστήκαμε από τον κόσμο της gothic λογοτεχνίας και συγκεκριμένα από το κλασικό μυθιστόρημα του Bram Stoker, «Dracula».

Την ιδέα για το «Carnival of Lost Souls» την πήραμε εν μέρει από το μυθιστόρημα «Something Wicked This Way Comes» του Ray Bradbury, ενώ η ιστορία και οι τρομακτικές ατραξιόν του τσίρκου ήταν δικές μας ιδέες. Πρόκειται για ένα μοχθηρό τσίρκο, που ονομάζεται Circus Diabolique (Το Διαβολικό Τσίρκο) και βγαίνει μέσα από τις σκιές κάθε 100 χρόνια φέρνοντας τον όλεθρο σε όσους τολμούν να παραβρεθούν σε αυτό.

O William και εγώ λατρεύουμε τα παιχνίδια και τις ταινίες με μαγικά και σπαθιά, και έτσι αποφασίσαμε να φτιάξουμε ένα άλμπουμ επικής φαντασίας στο οποίο να διηγηθούμε μια ιστορία με δράκους, ιππότες, μαύρη μαγεία και μια θρυλική αναζήτηση. Αυτό ήταν το «Blood of the Dragon». Ολόκληρο το CD, από το ένθετο βιβλιαράκι μέχρι και το ίδιο το δισκάκι, περιέχει τα κρυπτογραφημένα κομμάτια μιας αναζήτησης που οδηγεί στην ανακάλυψη του θρυλικού Θησαυρού των Τεσσάρων Στεμμάτων.

Το τελευταίο μας album, «Shadow of the Raven», είναι εμπνευσμένο από τις νοσηρές και μελαγχολικές ιστορίες του Edgar Allan Poe.

Κάθε φορά βασιζόμαστε σε ένα συγκεκριμένο θέμα και προσπαθούμε να χρησιμοποιήσουμε διαφορετικά μουσικά όργανα και στυλ για να μεταφέρουμε το κατάλληλο συναίσθημα. Κάποια κομμάτια μας μπορεί να φαίνεται ότι διαφέρουν πολύ μεταξύ τους, αλλά όλα περιέχουν το δικό μας αυθεντικό σκοτεινό στυλ.

Όλα αυτά τα χρόνια υπήρξατε ένας από τους χαρακτηριστικότερους εκπροσώπους της Gothic τέχνης. Κι όμως μόνο τα τελευταία χρόνια φαίνεται ότι η Goth κουλτούρα έχει αρχίσει να γίνεται περισσότερο δημοφιλής. Τι γνώμη έχετε για αυτό; Σας έχει επηρεάσει στο έργο σας;

Χαίρομαι να βλέπω ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι αγκαλιάζουν τη σκοτεινή ομορφιά της gothic κουλτούρας. Επειδή ακριβώς αντιτίθεται σε πολλές από τις επικρατούσες ιδέες, είναι ένα είδος έκφρασης που επιτρέπει στους ανθρώπους να εκφράζονται σαν μονάδες. Εγώ έκανα πάντα αυτό που ήθελα να κάνω και θα συνεχίσω να κάνω το ίδιο. Αν και έχω δουλέψει πολύ σκληρά για να πετύχω τους καλλιτεχνικούς μου στόχους, είμαι πολύ ευχαριστημένος που στέφθηκαν με επιτυχία. Λαμβάνω πολλά ενθαρρυντικά σχόλια από τους θαυμαστές μου και αυτά πραγματικά με βοηθάνε να κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ. Είναι χαρά να μαθαίνω ότι το έργο μου έχει επηρεάσει πολλούς ανερχόμενους καλλιτέχνες, συγγραφείς και μουσικούς.

Εκτός από μουσικός, είστε επίσης και ζωγράφος. Θα μπορούσατε να μας πείτε λίγα λόγια για τη ζωγραφική σας;

Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 δούλεψα για αρκετά χρόνια ως ανεξάρτητος εικονογράφος. Το 1991, δημιούργησα τη Monolith Graphics με σκοπό να προωθήσω στην αγορά τις gothic δημιουργίες μου σε t-shirts, αφίσες και ημερολόγια. Στις αρχές πουλούσα τα έργα και τα προϊόντα μου σε αναγεννησιακά φεστιβάλ και σε τοπικά μαγαζιά. Από το 1992 που ξεκίνησα να συνεργάζομαι με τη γραφίστρια Christine Filipak, η δουλειά ανεβαίνει με σταθερούς ρυθμούς.

Το 1997 ανοίξαμε τη γκαλερί τέχνης, «The Realm», για να εκθέσουμε τα καλύτερα έργα gothic τέχνης και φαντασίας. Το 2000, η Monolith Graphics δημοσίευσε το βιβλίο «Tales From The Dark Tower», μια εικονογραφημένη συλλογή 13 gothic ιστοριών βασισμένων στους χαρακτήρες των πιο δημοφιλών μου έργων. Το βιβλίο περιλαμβάνει ιστορίες βρικολάκων, φαντασμάτων και άλλων οντοτήτων που περιπλανιούνται τη νύχτα γύρω από ένα στοιχειωμένο γοτθικό κάστρο, γνωστό με το όνομα Dark Tower (Μαύρος Πύργος). Εκτός από την εικονογράφηση του βιβλίου έγραψα κάποιες ιστορίες ο ίδιος και συμμετείχα στη συγγραφή κάποιων άλλων. Την ίδια χρονιά ξεκινήσαμε να εκδίδουμε το περιοδικό «Dark Realms», ένα τριμηνιαίο περιοδικό που ασχολείται με τη gothic τέχνη, μουσική και γενικά την κουλτούρα. Εγώ ο ίδιος εικονογραφώ το περιοδικό και έχω επίσης γράψει και αρκετά άρθρα. Τα τελευταία χρόνια δημιουργήσαμε και προωθήσαμε στην αγορά τις τράπουλες «Gothic Tarot» και «Madame Endora’s Fortune Cards» και το βιβλίο «Born of the Night» το οποίο περιέχει πάνω από 100 ζωγραφιές και σκίτσα.

Το 2002 παρουσιάσατε στην αγορά την τράπουλα «Gothic Tarot», την οποία δημιουργήσατε μαζί με την Christine Filipak. Πώς προέκυψε κάτι τέτοιο και ποια είναι η σχέση σας με τον αποκρυφισμό;

Πάντα με γοήτευε ότι είχε να κάνει με το μυστήριο και το σκοτάδι. Σε ηλικία μόλις 13 χρονών μου έκαναν δώρο την πρώτη μου τράπουλα Ταρό. Από τη πρώτη στιγμή που πήρα στα χέρια μου τις κάρτες μαγεύτηκα από την εικονογράφησή τους. Όλα αυτά τα χρόνια πάντα είχα στο μυαλό μου να δημιουργήσω τη δική μου τράπουλα Ταρό, η οποία να απευθύνεται σε ανθρώπους που είχαν τη δική μου gothic αισθητική. Το 2002, λοιπό, ξεκίνησα να φτιάχνω τη «Gothic Tarot » βασισμένος πάνω στο ήδη υπάρχον έργο μου. Πολλές από τις εικόνες που είχα ήδη φτιάξει έπρεπε να αλλάξουν ώστε να ανταποκρίνονται στη σημασία της κάθε κάρτας, ενώ έπρεπε συγχρόνως να δημιουργηθούν και εξ ολοκλήρου καινούρια κομμάτια. Συνεργάστηκα στενά με την καταπληκτική γραφίστρια και συνέταιρό μου Christine Filipak για να μετατρέψουμε τις ζωγραφιές μου σε μια αποτελεσματική τράπουλα Ταρό. Αργότερα δημιουργήσαμε μια εξ ολοκλήρου αυθεντική τράπουλα, τη «Madame Endora’s Fortune Cards», η οποία βασίστηκε στις ιδέες της Christine. Λαμβάνουμε πολλά γράμματα από ανθρώπους που χρησιμοποιούν και τις δύο τράπουλες και μας λένε πόσο τους αρέσει η εικονογράφηση τους αλλά και ότι τα μηνύματά που λαμβάνουν από αυτές είναι απίστευτα ακριβή.

Τον καιρό που σχεδίαζα την τράπουλα «Gothic Tarot» έκανα συγχρόνως και μια εκτεταμένη έρευνα στην ιστορία των καρτών Ταρό. Συνεργάστηκα συγχρόνως και με τον συγγραφέα Joseph Iorillo. Αποτέλεσμα της συνεργασίας μας ήταν η δημιουργία του συνοδευτικού βιβλίου, «The Gothic Tarot Compendium», στο οποίο δίνονται λεπτομερειακά πληροφορίες για την εικονογράφηση αλλά και τον κρυφό συμβολισμό της κάθε κάρτας.

Οι βρικόλακες, οι λυκάνθρωποι, τα φαντάσματα αλλά και όλων των ειδών τα φανταστικά πλάσματα είναι μέρος του καλλιτεχνικού σας κόσμου. Πιστεύετε στη φυσική ύπαρξή τους ή νομίζετε ότι αποτελούν μόνο μέρος της δημιουργικής φαντασίας των ανθρώπων;

Δεν πιστεύω ότι αυτά τα θρυλικά πλάσματα πράγματι υπάρχουν. Τουλάχιστον όχι με τον τρόπο που παρουσιάζονται μέσα από τους δημοφιλείς μύθους αλλά διατηρώ ανοιχτό το μυαλό μου όσον αφορά τα φαντάσματα και τα παραφυσικά φαινόμενα. Εκτιμώ ιδιαίτερα τη δημιουργική φαντασία και λατρεύω να αντλώ έμπνευση από τη λογοτεχνία και τη μυθολογία. Νομίζω ότι κάποιοι από αυτούς τους θρύλους έχουν μια πραγματική βάση αλλά οι πραγματικές ιστορίες έχουν διανθιστεί με υπερβολές με το πέρασμα των χρόνων.

Πιστεύετε γενικά στο παραφυσικό; Είχατε ποτέ κάποια εμπειρία που δε μπορούσε να εξηγηθεί με τους ήδη υπάρχοντες φυσικούς νόμους;

Πράγματι πιστεύω ότι υπάρχουν ακόμα πολλά μυστήρια στη φύση τα οποία δεν καταλαβαίνουμε και δεν μπορούμε να εξηγήσουμε. Διάφορες παραφυσικές θεωρίες φαίνεται να στηρίζονται σε πολλά συναρπαστικά στοιχεία, αλλά ακόμα και αυτά προς το παρόν αμφισβητούνται. Αρκετοί φίλοι και μέλη της οικογένειάς μου έχουν βιώσει κάποιες παραφυσικές εμπειρίες, έλαβαν, λόγου χάρη, κάποιο προμήνυμα ή είδαν κάποιο φάντασμα. Μακάρι να είχα ζήσει και εγώ πραγματικά μια τέτοια εμπειρία από πρώτο χέρι αλλά δυστυχώς δεν μου έχει συμβεί κάτι παρόμοιο.

Είστε ένας εξαιρετικά δημιουργικός καλλιτέχνης που εκφράζετε μέσα από πολλά διαφορετικά μέσα. Υπάρχει κάποιο μέσο έκφρασης που προτιμάτε περισσότερο;

Αυτή είναι μια πολύ καλή ερώτηση. Απολαμβάνω ιδιαίτερα το να προσπαθώ να πετύχω κάθε καλλιτεχνικό μου στόχο και αν και δεν έχω ένα αγαπημένο μέσο έκφρασης, κάθε ένα από αυτά με ανταμείβει ανάλογα. Η τέχνη δημιουργεί αυτομάτως αντιδράσεις σε αυτούς που έρχονται σε επαφή μαζί της. Οι άνθρωποι κοιτάζουν έναν πίνακα και μέσα σε λίγα λεπτά αρχίζουν να σου λένε τι τους αρέσει σε αυτόν. Έχει πολύ ενδιαφέρον να παρατηρώ τους ανθρώπους όταν κοιτάνε τους πίνακές μου σε κάποια γκαλερί. Κάποιοι άνθρωποι μαγνητίζονται από συγκεκριμένα έργα τέχνης. Πολλοί άνθρωποι μου είπαν ότι κάποιος πίνακας τους τράβηξε ενώ βρίσκονταν στην άλλη άκρη της αίθουσας. Μου αρέσει πολύ να μου περιγράφουν πως τους κάνουν να αισθάνονται τα αγαπημένα τους έργα.

Η μουσική από την άλλη δημιουργεί μια συγκεκριμένη αίσθηση και διάθεση στην οποία μπορείς να επιστρέφεις όποτε το επιθυμείς. Διεγείρει βαθιά συναισθήματα και αναμνήσεις και πολλές φορές αποτελεί σπουδαία πηγή έμπνευσης και δημιουργίας. Από όλα μου τα καλλιτεχνικά πονήματα απολαμβάνω πιο πολύ το να γράφω μουσική.

Η συγγραφή λογοτεχνικών κειμένων μου επιτρέπει να περιγράφω τις εικόνες που επιθυμώ να μεταφέρω στον αναγνώστη με μεγαλύτερη ακρίβεια απ’ ότι μου επιτρέπει μια ζωγραφιά. Αλλά όσο περιγραφική και αν είναι η ιστορία και πάλι δίνει την ελευθερία στον αναγνώστη να χρησιμοποιήσει τη φαντασία του για να μπορέσει να καταλάβει πως μοιάζουν και ακούγονται τα όσα εγώ του περιγράφω.

Διαβάστε τη συνέχεια της συνέντευξης του Joseph Vargo καθώς και μια εκτενής παρουσίαση του καλλιτεχνικού του έργου στην Fantasy Gate.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close